Ważne miejsce w wieloletnim życiu placówki zajmuje postać patronki Marii Konopnickiej. 21 listopada 1964 roku z inicjatywy ówczesnego kierownika szkoÅ‚y powstaÅ‚o Szkolne KoÅ‚o Towarzystwa im. Marii Konopnickiej, które utrzymuje swÄ… dziaÅ‚alność do dziÅ›. Zapraszamy do odwiedzenia oficjalnej strony towarzystwa. www.mkonopnicka.prv.pl

Maria Konopnicka
(1842-1910)
Pseudonim: Jan Sawa

   I w tym domu urodziÅ‚a siÄ™ 23 maja 1842 roku Maria StanisÅ‚awa - przyszÅ‚a wielka poetka. WasiÅ‚owscy przebywali w SuwaÅ‚kach jeszcze siedem lat. W ciÄ…gu tego okresu urodziÅ‚o siÄ™ czworo ich dzieci: Jan JarosÅ‚aw, Laura Celina, Zofia i Jadwiga Julia. Zofia zmarÅ‚a nazajutrz po urodzeniu i zostaÅ‚a pochowana na suwalskim cmentarzu. We wrzeÅ›niu 1849 roku WasiÅ‚owscy opuÅ›cili SuwaÅ‚ki i udali siÄ™ do Kalisza. Józef WasiÅ‚owski objÄ…Å‚ tam takie samo stanowisko jak w SuwaÅ‚kach. W Kaliszu w 1850 roku przyszÅ‚a na Å›wiat najmÅ‚odsza siostra Marii - Celina Maria. W cztery lata później Scholastyka WasiÅ‚owska osierociÅ‚a licznÄ… gromadkÄ™ dzieci. Po latach pisarka bÄ™dzie czÄ™sto wspominać smutne sieroce dzieciÅ„stwo, trudne obowiÄ…zki, które spadÅ‚y na najstarsze dzieci, a wiÄ™c i na niÄ….

   Rok tylko byÅ‚a Maria na pensji Sakramentek w Warszawie i tam zetknęła siÄ™ z LizÄ… PawÅ‚owskÄ…, późniejszÄ… OrzeszkowÄ…. Przyjaźń ich, scementowana wspólnymi zainteresowaniami literackimi, przetrwaÅ‚a caÅ‚e życie.

   W 1862 roku Maria wyszÅ‚a za mąż za JarosÅ‚awa Konopnickiego - zubożaÅ‚ego ziemianina, dzierżawcÄ™ okolicznych majÄ…tków: Bronowa i Gusina. Po latach zajmowania siÄ™ licznÄ… gromadkÄ… dzieci i uczestniczenia w życiu towarzyskim Konopnicka zapragnęła poÅ›wiÄ™cić siÄ™ pisarstwu.  

   DebiutowaÅ‚a w 1875 roku wierszem w "Kaliszaninie". Cykl lirycznych wierszy "W górach" zamieÅ›ciÅ‚ w rok później "Tygodnik Ilustrowany". Konopnicka zachÄ™cona dobrym przyjÄ™ciem wierszy przez rodaków i znajomych już pisarzy, m. in. Henryka Sienkiewicza, przeniosÅ‚a siÄ™ do Warszawy. Bardzo szybko jej twórczość poetycka przepeÅ‚niona patriotyzmem i szczerym liryzmem, stylizowana "na swojskÄ… nutÄ™" zdobyÅ‚a powszechne uznanie. Już w latach 1881, 1883 i 1886 ukazaÅ‚y siÄ™ trzy kolejne serie poezji. Ten rodzaj twórczoÅ›ci kontynuowaÅ‚a pisarka przez caÅ‚e życie. ByÅ‚a jednak nie tylko wybitnÄ… poetkÄ…, ale Å›wietnÄ… nowelistkÄ… ("Mendel GdaÅ„ski", "MiÅ‚osierdzie Gminy", "Nasza szkapa", "Urbanowa"). ZajmowaÅ‚a siÄ™ także krytykÄ… literackÄ… ("Mickiewicz, jego życie i duch", "Trzy studia"). TrwaÅ‚Ä… i ciÄ…gle cieszÄ…cÄ… siÄ™ wielkim uznaniem częściÄ… jej pisarskiego dorobku jest twórczość poetycka i prozatorska dla dzieci ("O Janku WÄ™drowniczku", "Stefek Burczymucha", "O Krasnoludkach i sierotce Marysi").

   W dowód uznania Maria Konopnicka z okazji jubileuszu 25-lecia twórczoÅ›ci otrzymaÅ‚a w darze od narodu dworek w Å»arnowcu koÅ‚o Krosna. Już jako znana pisarka powróciÅ‚a Konopnicka do wspomnieÅ„ z lat dzieciÅ„stwa spÄ™dzonych w SuwaÅ‚kach. PoÅ›wiÄ™ciÅ‚a im dwa utwory: "Z cmentarzy" (pierwodruk: "Kurier Warszawski" nr 302 z 1887 r.) i "Anusia" (pierwodruk: "Tygodnik Ilustrowany" nr 319-320 z 1889 r.).

   Åšmierć pisarki - 8 października 1910 roku gÅ‚Ä™boko wstrzÄ…snęła spoÅ‚eczeÅ„stwem SuwaÅ‚k. Zorganizowano wieczór poÅ›wiÄ™cony jej twórczoÅ›ci i zapoczÄ…tkowano zbiórkÄ™ pieniÄ™dzy na tablicÄ™ pamiÄ…tkowÄ…. WÅ‚adze carskie sprzeciwiÅ‚y siÄ™ tej inicjatywie.

  Dopiero w 25-lecie Å›mierci - 8 października 1935 roku na domu, w którym urodziÅ‚a siÄ™ poetka wmurowano pamiÄ…tkowÄ… tablicÄ™. W 1963 roku, staraniem nauczycieli suwalskich i ZarzÄ…du GÅ‚ównego Towarzystwa im. Marii Konopnickiej w Warszawie oraz dziÄ™ki wsparciu finansowemu SpoÅ‚ecznego Funduszu Odbudowy Stolicy, odsÅ‚oniÄ™to pomnik dÅ‚uta Bohdana Chmielewskiego. W dziesięć lat później w sierpniu 1973 roku zorganizowano Muzeum Marii Konopnickiej.

ROTA
Nie rzucim ziemi, skÄ…d nasz ród,
Nie damy pogrześć mowy!
Polski my naród, polski lud,
Królewski szczep Piastowy,
Nie damy, by nas zniemczyÅ‚ wróg...
- Tak nam dopomóż Bóg!

Do krwi ostatniej kropli z żył
Bronić będziemy Ducha,
Przed nim się rozpaść musi w pył
Krzyżacka zawierucha.
TwierdzÄ… nam bÄ™dzie każdy próg...
- Tak nam dopomóż Bóg!

Nie damy miana Polski zgnieść,
Nie pójdziem żywo w trumnÄ™,
W ojczyzny imię i w jej cześć
Podnosim czoła dumne:
Odzyska ziemiÄ™ dziadów wnuk,
- Tak nam dopomóż Bóg!

Nie będzie Niemiec pluł nam w twarz
Ni dzieci nam germanił,
Na sercu oręż toczon nasz,
Duch będzie nam hetmanił,
Pójdziem, gdy zagrzmi zÅ‚oty róg...
- Tak nam dopomóż Bóg!